Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
Strach Iwanowa miał charakter literacki, to znaczy jego strach był tym strachem, jakiego doświadcza większość obywateli, którzy nagle pewnego (czy też niepewnego) dnia postanawiają przekształcić uprawianie literatury, a przede wszystkim fikcji, w integralną część swego życia. Strach przed tym, że mogą być kiepscy. A również strach przed brakiem uznania. Ale przede wszystkim strach przed tym, że mogą być kiepscy. Strach przed tym, że ich trud i zapał pójdą w zapomnienie. Strach przed postawieniem kroku, który nie zostawia śladu. Strach przed elementami przypadku i natury zacierającymi zbyt płytkie ślady. Strach przed kolacją w pojedynkę i przed tym, że nikt nie zauważy ich obecności. Strach przed niedocenieniem. Strach przed porażką i ośmieszeniem się. Ale przede wszystkim strach przed tym, że jest się kiepskim. Strach przed znalezieniem się, nieodwracalnie i na zawsze, w piekle kiepskich pisarzy. 
— Roberto Bolaño "2666"; przeł. K. Okrasko, J.W. Rajter
Reposted fromhippocampus1987 hippocampus1987

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl